DAILY GOSPEL REFLECTIONS

Bible Passage

വിചിന്തനം: മനുഷ്യപാപത്തിന്റെ ഭീകരതയും ദൈവസ്‌നേഹത്തിന്റെ തീവ്രതയും വെളിപ്പെടുന്ന ഇടമാണ് കുരിശ്. ഓരോ തവണയും കുരിശിലേയ്ക്ക് മിഴിയുയർത്തുമ്പോഴും മനുഷ്യന്റെ പാപം എത്രമേൽ ഭീകരമായിരുന്നു എന്നും, എന്നിട്ടും എത്രമേൽ തീവ്രമായാണ് ദൈവം എന്നെ സ്‌നേഹിക്കുന്നതെന്നും ഓരോ മനുഷ്യനും ബോധ്യപ്പെടണം. അത്തരം ചില സത്യങ്ങളുടെ ഓർമ ഉണർത്തലാണ് കുരിശിന്റെ പുകഴ്ചയുടെ തിരുനാൾ നൽകുന്നത്. ഉയർത്തി നാട്ടിയ പിത്തള സർപ്പത്തെ നോക്കിയവരൊക്കെ സുഖപ്പെടുന്ന കാഴ്ചയാണ് ഒന്നാമത്തെ വായനയിൽ നാം കേട്ടത്. എങ്ങനെയാണ് പിത്തള സർപ്പം സൗഖ്യ കാരണമാകുന്നത്? ദൈവത്തിന്റെ വചന പ്രകാരം പിത്തള സർപ്പത്തിലേയ്ക്കു ദൃഷ്ടികൾ ഉയർത്തിയ വേളയിൽ തങ്ങൾ ദൈവത്തോടു മറുതലിച്ചതിന്റെ ഓർമ അവരിലേയ്ക്കു കടന്നുവന്നു. ആ ഓർമ അവരിൽ അനുതാപം ഉണർത്തി. ഒരുവന്റെ പാപപ്പൊറുതിയും ശാപത്തിൽ നിന്നുള്ള വിടുതലും ആരംഭിക്കുന്നത് തന്റെ പാപങ്ങളെ ഓർത്ത് ഒരുവൻ അനുതപിക്കുവാൻ തയ്യാറാകുമ്പോഴാണ്. ദൈവത്തിന്റെ കൽപ്പന പ്രകാരം പിത്തള സർപ്പത്തെ ഉയർത്തി നാട്ടുന്നതിലൂടെ തങ്ങളുടെ പാപങ്ങളെ ഓർത്ത് അനുതപിക്കുവാൻ മോശ ഇസ്രായേൽ ജനത്തെ സഹായിക്കുകയായിരുന്നു. കുരിശിലേയ്ക്ക് നമ്മൾ ദൃഷ്ടികളുയർത്തുമ്പോൾ നമ്മുടെ മനസ്സിൽ ഉണരേണ്ടത് നാം ദൈവത്തോടു ചെയ്തുകൂട്ടിയ അകൃത്യങ്ങളാണ്. അത് നിരാശയിലേയ്ക്കല്ല മറിച്ച്, അനുതാപത്തിലേയ്ക്കും അതുവഴി ദൈവം നൽകുന്ന പാപപ്പൊറുതിയെക്കുറിച്ചുമുള്ള ഓർമപ്പെടുത്തലിലേയ്ക്കും നമ്മെ നയിക്കണം. അപ്പോൾ മാത്രമേ കുരിശ് സൗഖ്യത്തിന്റെ ഉറവിടവും അടയാളവുമായി മാറുന്നതുപോലെ സൗഖ്യം പ്രാപിച്ച ക്രിസ്ത്യാനിയും സ്‌നേഹത്തിന്റെ ഒഴുകുന്ന അരുവിയും ക്രിസ്തുവിന്റെ അടയാളവുമായി മാറുകയുള്ളൂ.വിചിന്തനം: മനുഷ്യപാപത്തിന്റെ ഭീകരതയും ദൈവസ്‌നേഹത്തിന്റെ തീവ്രതയും വെളിപ്പെടുന്ന ഇടമാണ് കുരിശ്. ഓരോ തവണയും കുരിശിലേയ്ക്ക് മിഴിയുയർത്തുമ്പോഴും മനുഷ്യന്റെ പാപം എത്രമേൽ ഭീകരമായിരുന്നു എന്നും, എന്നിട്ടും എത്രമേൽ തീവ്രമായാണ് ദൈവം എന്നെ സ്‌നേഹിക്കുന്നതെന്നും ഓരോ മനുഷ്യനും ബോധ്യപ്പെടണം. അത്തരം ചില സത്യങ്ങളുടെ ഓർമ ഉണർത്തലാണ് കുരിശിന്റെ പുകഴ്ചയുടെ തിരുനാൾ നൽകുന്നത്. ഉയർത്തി നാട്ടിയ പിത്തള സർപ്പത്തെ നോക്കിയവരൊക്കെ സുഖപ്പെടുന്ന കാഴ്ചയാണ് ഒന്നാമത്തെ വായനയിൽ നാം കേട്ടത്. എങ്ങനെയാണ് പിത്തള സർപ്പം സൗഖ്യ കാരണമാകുന്നത്? ദൈവത്തിന്റെ വചന പ്രകാരം പിത്തള സർപ്പത്തിലേയ്ക്കു ദൃഷ്ടികൾ ഉയർത്തിയ വേളയിൽ തങ്ങൾ ദൈവത്തോടു മറുതലിച്ചതിന്റെ ഓർമ അവരിലേയ്ക്കു കടന്നുവന്നു. ആ ഓർമ അവരിൽ അനുതാപം ഉണർത്തി. ഒരുവന്റെ പാപപ്പൊറുതിയും ശാപത്തിൽ നിന്നുള്ള വിടുതലും ആരംഭിക്കുന്നത് തന്റെ പാപങ്ങളെ ഓർത്ത് ഒരുവൻ അനുതപിക്കുവാൻ തയ്യാറാകുമ്പോഴാണ്. ദൈവത്തിന്റെ കൽപ്പന പ്രകാരം പിത്തള സർപ്പത്തെ ഉയർത്തി നാട്ടുന്നതിലൂടെ തങ്ങളുടെ പാപങ്ങളെ ഓർത്ത് അനുതപിക്കുവാൻ മോശ ഇസ്രായേൽ ജനത്തെ സഹായിക്കുകയായിരുന്നു. കുരിശിലേയ്ക്ക് നമ്മൾ ദൃഷ്ടികളുയർത്തുമ്പോൾ നമ്മുടെ മനസ്സിൽ ഉണരേണ്ടത് നാം ദൈവത്തോടു ചെയ്തുകൂട്ടിയ അകൃത്യങ്ങളാണ്. അത് നിരാശയിലേയ്ക്കല്ല മറിച്ച്, അനുതാപത്തിലേയ്ക്കും അതുവഴി ദൈവം നൽകുന്ന പാപപ്പൊറുതിയെക്കുറിച്ചുമുള്ള ഓർമപ്പെടുത്തലിലേയ്ക്കും നമ്മെ നയിക്കണം. അപ്പോൾ മാത്രമേ കുരിശ് സൗഖ്യത്തിന്റെ ഉറവിടവും അടയാളവുമായി മാറുന്നതുപോലെ സൗഖ്യം പ്രാപിച്ച ക്രിസ്ത്യാനിയും സ്‌നേഹത്തിന്റെ ഒഴുകുന്ന അരുവിയും ക്രിസ്തുവിന്റെ അടയാളവുമായി മാറുകയുള്ളൂ.